Sterven voor het nieuwe vaderland; ingezonden brief de Gelderlander.

Graag wil ik de drijfveren weten voor de keuze gemaakt door de Gelderlander redactie voor het weglaten van de etnische achtergrond van de maandag overleden soldaat op Kamp Holland in Afghanistan. In zowel het voorpagina berichten alswel de achtergrond artikelen en persoonlijke overzichten van overleden soldaat Azdin Chadli wordt er steeds gesproken over “de Nederlander”, “uit Uden”. Het viel me op dat generaal Peter van Uhm er ook niet over repte in zijn verklaring. Dit in groot contrast tot andere nieuwsberichten waar bijvoorbeeld regelmatig geschreven wordt over Marokkaans-Nederlandse overlast bezorgers. Kan iemand met een (2e generatie) migranten-achtergrond dus pas volledig geïntegreerd zijn wanneer hij of zij iets goeds doet voor de samenleving? Wanneer hij of zij iets slechts doet wordt een etnische achtergrond vaak benadrukt, maar wanneer hij of zij iets goeds doet wordt het klaarblijkelijk geneutraliseerd? Het moet natuurlijk onderstreept worden dat dit een verschrikkelijke gebeurtenis is voor achterblijvende familie en vrienden, maar het blijft vreemd dat sterven voor het nieuwe vaderland losgekoppeld wordt van iemands persoonlijke achtergrond. Dit werkt stigmatisering in de hand, aangezien etnische achtergronden enkel bij negatieve ontwikkelingen benadrukt worden.

Koen Leurs

Eén gedachte over “Sterven voor het nieuwe vaderland; ingezonden brief de Gelderlander.

  • 14 april 2009 om 08:09
    Permalink

    Reactie op ingezonden stuk van Koen Leurs in de Gelderlander van 11-4-09.

    Als de heer Leurs wil ageren tegen het stigmatiseren van criminele Nederlanders van buitenlandse afkomst, dan is dat zijn goed recht. Maar het is verre van kies om een diep tragische gebeurtenis als het overlijden van Azdin Chadli op de vredesmissie in Uruzgan, aan te grijpen om zijn persoonlijke ideeën en principes te ventileren. Wij mogen met zijn familie , vrienden en collega’s bedroefd en verdrietig zijn over het tragische lot dat deze Nederlandse jongen in Uruzgan is overkomen, maar ook trots zijn op wat onze jongens daar doen. Het geeft geen pas je kritiek, op het feit dat criminele Nederlanders met een verwijzing naar hun achtergrond in de krant komen te staan, te koppelen aan deze droevige samenloop van omstandigheden. Ik wens de nabestaanden veel sterke met de verwerking van het verlies van hun dierbare.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: