Column op www.mooilandvancuijk: Gedachten over denken.

Grave actueel Column
Uitgegeven: 01 maart 2013

Gedachten over denken

Grave: Laten we eens een simpel mailtje als voorbeeld nemen:

Beste Jacques, Je mailbox is blijkbaar vol. Als je dit niet voor vanmiddag 18.00 uur publiceert, stuur ik het naar de Gelderlander met het bericht dat je alleen publiceert wat in je eigen straatje te pas komt.
met vriendelijke groet, Leny van Lieshout

Als ik dit lees, denk ik aan iemand die iets gedaan wil krijgen. Dat lukt blijkbaar niet snel. Dus volgt er een herinnering. In die herinnering staat duidelijk een ultimatum. Als niet aan haar wens wordt voldaan, volgt er een handeling, die de geadresseerde blijkbaar niet prettig zal vinden. Die handeling bestaat uit een beschuldiging, waarbij de geadresseerde beticht wordt dat hij alleen publiceert wat in zijn eigen straatje te pas komt. De schrijfster denkt dat de geadresseerde dat niet leuk vindt. Conclusie: Middels een dreigement probeert de schrijfster iets gedaan te krijgen. Haar denkwijze wijst duidelijk op machtsdenken. Zij denkt dat ze hem in haar macht heeft, omdat ze hem kan beschadigen. Van denken naar doen is dan een logische stap. Gelet op haar manier van doen in het drama van de Prinses Margriet, heeft die mevrouw deze stap gezet. De vraag die dan rijst is of deze houding van machtsdoen, de mensheid onrecht heeft aangedaan. Mijn antwoord was en is volmondig “JA”. In haar hoedanigheid van appellante, die overigens volledig legaal is, heeft zij als een soort onbevoegd politieman, alles wat met deze zaak te maken had hinderlijk gevolgd. Uit de zes jaar dat ze raadslid was heb ik niets kunnen vinden van wat een voorbode zou kunnen zijn van haar latere gedrag. Die periode heeft overigens zeker bijgedragen aan het uitgroeien van haar natuurlijke drang naar macht. Soortgelijke bedreigingen zijn overigens ook bekend. Het voorbeeld hierboven vond ik op google. In dit kader is het doen van een aanklacht wegens smaad ook gemakkelijk te verklaren. Iemand die denkt als dit mens, voelt zich al snel aangetast in zijn machtsdenken. Het moet voor haar aanvoelen als blasfemie.
Tot zover de versie in wat wollige ambtenarentaal.
Op zijn alledaags klinkt het gewoon als “dit wezen spoort niet”. Iemand die zelf zes jaar in de raad heeft gezeten, zet diezelfde raad met haar idiote gedrag voor schut. Een democratisch genomen besluit wordt door haar niet geaccepteerd. Zij denkt, omdat ze niet anders kan denken, dat ze ver boven deze domme raadsleden verheven is. Een uit haar denken voortgekomen grootheidswaanzin. De voorzitter heeft amper de vergadering afgehamerd, of de appellante staat al met een brief in de hand te zwaaien en spoedt zich om die af te geven. Niemand die haar terecht wijst. Zover heeft ze het systeem al onder controle. Vandaar ook dat het haar geen enkele moeite kost om haar denkgenoot, de zich misdragende ambtenaar die ook het gehele bestuur van de stad voor aap zette, alleen te spreken. Zie je het al voor je? De ambtenaar en de appellante, samen plannen maken in een klein kamertje. Wie daar langs heeft gelopen moet het klotsen van water tegen een boot gehoord hebben. Kijk. als het alleen om zakelijke dingen zou gaan, kon ik er hard om lachen. Net zo hard als ik het om haar aanklacht wegens smaad heb uitgegierd. Zij weet in haar almachtige wijsheid precies waar de wettelijke grenzen liggen. Rechters breken zich het hoofd over dit soort zaken, maar zij weet het. Buikpijn van het lachen! Nee, het feit dat je een gezin doelbewust het leven zo zuur maakt dat ze zich aan de macht overgeven, vind ik onverteerbaar. Dat maakt me boos. Dat probeer ik dat mens aan haar verstand te brengen. Maar ik weet dat dit niet zal lukken. Het volledig ontbreken van enige empathie zorgt voor haar onbereikbaarheid. Het is haar schild om van alle menselijke gevoelens weg te blijven. Eng eigenlijk, dat er zulke mensen bestaan. Jammer voor de gehele soort.

Freddy Klooté

P.S. Om het portret van mevrouw te vervolmaken, nog een kleine toegift van de alwetende. Ditmaal over de scheepswerf:

“Leny van Lieshout is de enige inspreker die het opneemt voor de wethouder. De lokale historica waarschuwt dat de werf de gemeente ook in de jaren tachtig al eens ‘het mes op de keel heeft gezet’ om uitbreiding te accepteren. ‘Toen ging het om tachtig mensen, nu zijn het er zestig. De eigenaar van toen kreeg zijn zin: dat was goed voor de werkgelegenheid, maar in andere opzichten slecht voor Grave. Het dok van de werf verpest het zicht op Grave.’
Net als de wethouder beticht zij de eigenaar van de scheepswerf van slecht ondernemerschap: ‘Het bedrijf weet al 35 jaar lang dat het niet verder kan uitbreiden.”

Categorie
Human interest
Auteur
Freddy Klooté
 Omroep Brabant

Lokale rel in Grave na column over omstreden boot: ‘Hoe bekrompen kun je zijn?’

Laatst gewijzigd: vrijdag 1 maart 2013 – 18:39 | Auteur: Ron Vorstermans

 

GRAVE – In Grave ligt al 25 jaar een ark, maar niet lang meer. De ‘Prinses Margriet’ moet weg. Onterecht, vindt zelfbenoemd stadsdichter Freddy Klooté. Hij schreef er twee columns over, waarin hij ageert tegen een oud-raadslid dat volgens hem voor het verdwijnen verantwoordelijk is. Een lokale rel zag zo het licht.
Een aantal inwoners dat tegenover de boot woont, heeft lange tijd geprotesteerd tegen de ark, die het uitzicht op de Graafse uiterwaarden zou belemmeren. Oud-PvdA-raadslid Leny van Lieshout was een van hen.

Hoewel het raadslid inmiddels elders woont en geen zicht meer heeft op de kade, hebben de beheerders na veel bureaucratische problemen letterlijk de witte vlag gehesen. De boot, die al tijden illegaal in het water ligt maar door de gemeente werd gedoogd omdat ze er de recreatieve potentie van inzag, verdwijnt.

Pesten
Klooté begrijpt het aandringen van vooral Van Lieshout niet. “Die boot is een verhaal dat al 25 jaar speelt. Ik ben op diverse raadsvergaderingen getuige geweest van het wel en wee rond dat ding. Inmiddels maakt bijna niemand zich er nog druk om, behalve dit raadslid. Ze is een historica met aanzien en ik neem wat dat betreft mijn petje voor haar werk af, maar ze heeft een nare manier van mensen lastigvallen. Het lijkt op pesten.”

Zijn controversiële mening steekt Klooté niet onder stoelen of banken. Allerminst zelfs. “Het is maar goed dat er in Grave geen treinen rijden”, schrijft de columinist, verwijzend naar de recente zelfmoorden van gepeste kinderen. In één dag werd zijn eerste column 748 keer gelezen. Het was hét onderwerp van gesprek in Grave, waar de boot al lange tijd het onderwerp van discussie is.

‘Het ligt ingewikkelder’
Vrijdag publiceerde Klooté een tweede column, waarin de schrijver reageert op een mailtje van Van Lieshout. Zij doet nu aangifte tegen Klooté (en een andere lokale columnist) vanwege smaad.

Van Lieshout wil zich niet ‘verlagen tot een dergelijk niveau’ en gaat verder niet op het gebeuren in. “De waarheid zoals die in media geportretteerd wordt, ligt eigenlijk veel ingewikkelder. Ik heb niet de behoefte om op beschuldigingen van de twee heren in te gaan”, aldus het oud-raadslid, dat een brede kennis heeft van de geschiedenis van het dorp.

Klooté weigert zich ondertussen druk te maken. “Het gaat me niet om die mevrouw, maar ze heeft een bepaalde manier van denken die nergens op slaat. Ze reageert als een soort van god die op haar tenen wordt getrapt. Hele lange tenen, overigens. Dat vind ik eerlijk gezegd alleen maar grappig. Ik kan niet anders doen dan lachen. Hoe bekrompen kun je zijn?”

Wat nu?
Wat er precies met de ark gaat gebeuren en wanneer, is onduidelijk. Er zal nog een gesprek plaatsvinden tussen het college en de eigenaren van de woonboot, Frans en Albertine van Steen.

Eén gedachte over “Column op www.mooilandvancuijk: Gedachten over denken.

  • 3 maart 2013 om 08:05
    Permalink

    Jammer. Dit soort publicaties ontstaan wanneer er mensen van buitenaf zich mee gaan bemoeien en denken snel de juiste conclusies te kunnen trekken. Er is niet een schuldige aan te wijzen en dat moeten we ook vooral niet doen. Er zijn in de loop van de jaren veel meer mensen geweest die aan de huidige situatie hebben bijgedragen en zich nu stil houden. Spijtig en misschien wel meer dan dat is in ieder geval wel dat van Lieshout de kans dat er een oplossing zou komen waar zowel de gemeente Grave als de fam. van Steen tevreden mee hadden kunnen zijn, in haar eentje heeft gekanteld (lees getorpedeerd). Daarmee is in ieder geval op dit moment bij een partij veel schade ontstaan en de andere partij is er ook niet echt gelukkig mee. Leo de Vreede gaf terecht al aan dat het nog lang niet is afgelopen.
    Ron Vorstermans had er beter aan gedaan om zich meer te verdiepen in de werkelijke problematiek en had zorgvuldiger te werk moeten gaan, dan het braddelstukje dat hij nu heeft gepubliceerd. Opmerkingen als "een Ark die illegaal in het water ligt" en als ware Grave een dorp, zijn weinig serieus te nemen. Opmerkelijk is wel dat van Lieshout volgens Vorstermans van mening is dat ze zich moet verlagen om tot het niveau van de columnisten te komen. Zou dat misschien het probleem van haar zijn? Zou ze zich te intelligent en ver verheven boven de "domme" massa voelen? Ze doet mij in ieder geval denken aan een Graafse Saar Boerlage. Er zijn in deze heel opmerkelijke paralellen.
    Had zoiets nou opgeschreven, dan had de lezer van buiten Grave met een glimlach een beter beeld gehad over wat er zich in werkelijk de stad Grave afspeelt. Jeroen van Druten.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: