4 okt. 2017

Prima initiatief in Grave.

Grave heeft zijn taalcafé, nagevolgd door anderen in Land van Cuijk

Taalcafé? Wat is dat?


 Door Harry C.A. Daudt 
In augustus jl. stonden anderstaligen voor een gesloten deur. Vanaf september tot en met december staan de deuren van de Bieb. aan de Trompetterstraat weer open voor: 'anderstaligen, die zich de Nederlandse Taal willen verwerven; en wel op de Tweede en Vierde woensdagavonden van die maanden.  


Tevreden is men in 'eigen organisatie' met de opkomst, de sfeer, de thema's en de samenwerking met Biblio+.
Er is een vaste kern van vrijwilligers, die de avonden voorbereiden en begeleiden. Zij komen voort uit het Onderwijs en Cultureel-Maatschappelijke hoek. Betrokken zijn ze op alle vreemdelingen, die uit allerlei (oorlogs)landen zijn gevlucht en hier een goed heenkomen hebben gezocht en gevonden. Een van hen heeft zich voor onze organisatie beschikbaar gesteld; zij vergadert mee. Zo'n IJkpunt is waardevol. Ook worden we op de avonden-zelf in praktische zin, gesteund door 'hulptroepen'. Daardoor loopt het op rolletjes.          
De vluchtelingen, asielzoekers, statushouders zijn blij met ons welkom, maar die taal? dat Nederlands? Dat is lang niet makkelijk. Goed, ze gaan naar school in Cuijk, Uden en Nijmegen; soms viermaal in de week, waar zij 'methodisch' met onze Taal, worden geconfronteerd. Maar gesprek(ken) voeren.....is andere koek. Dan maar naar de Bieb in Grave, waar je wel zal 'moeten', waar iedereen worstelt met het Nederlands, de zinnen, woorden, de klanken. Nee, daar steek je er aan de Trompetterstraat en wat van op en je kunt er oefenen en fouten maken. Want je hebt maar drie jaar......; om examen te doen; waarvoor je ook nog eens een lieve som moet betalen. Zowel voor de taalcursus als het examen. Het is ook 'lachen' om al die spelletjes en samen hebben we al een keer gezongen; met een koor, dat Nederlandse liedjes vertolkte.
We zijn blij, dat het initiatief voor 'anderstaligen', gesteund door een subsidie van de Gemeente, in goede aarde valt. Wij kijken er iedere keer naar uit.

Tekst en foto: Harry Daudt               

Geen opmerkingen: